Afgezien van een stormachtige wind leek het zondag wel lente in Hilversum. Prima omstandigheden voor een lekkere pot rugby. Aangezien we na het gelijkspel in Nijmegen nog een appeltje te schillen hadden met Hilversum, was iedereen gemotiveerd om er een knallende wedstrijd van te maken. Na het bezoek van de pasjes gestapo (Op het veld komen kijken met de pasjes en de passen naast de gezichten van de dames houden….) en een noppen en nagels controle ging het eindelijk los. Hilversum speelde de eerste helft met de wind in de rug, maar maakte weinig gebruik van dit voordeel. Echt veel goede kicks kwamen er niet van de Hilversumse pantoffels. Zoals we van te voren al verwacht hadden, bleek de grootste tegenstander de scheidsrechter van Hilversum. Hij leek een abonnement te hebben op aparte beslissingen. We hadden ons voorgenomen om ons eigen spel te maken en ons niet te laten opnaaien door de scheidsrechter. Na een verbaal minder passende groet tegen de scheids was de eerste gele kaart voor ons een feit. Het tijdsgevoel van de scheids bleek hij thuis te hebben gelaten, want na 17 hele minuten mocht onze nummer 8 het veld weer betreden. De met ons mee gereisde support had hier een boeiende woordenwisseling met de scheids over. Terwijl we met 14 dames op het veld stonden, creerden we toch overwicht. Een aantal mooie bewegingen van links naar rechts en toch weer terug, zorgde er voor dat de Hilversumse defensie het nakijken had. De eerste try op naam van de Lady Bugs is binnen. Alba houdt de 100% score in ere. De eerste helft was een spel van gelijke krachten. Uiteindelijk wist Hilversum een try te scoren door een snel genomen penalty dicht bij onze try lijn. Daar moeten we als Lady Bugs toch echt beter op gaan letten. Niet met je rug naar een tegenstander gaan staan terwijl je een penalty tegen krijgt.
In de tweede helft besloot de scheidsrechter het veld uit te stappen, na een intense woordenwisseling met 1 van de speelsters van Hilversum. Zijn vervanger bleek geen stoorzender in het veld en zorgde er voor dat er bij beide teams meer berusting in de beslissingen kwam. De druk op Hilversum werd opgevoerd en hierdoor onstonden er kans na kans. De snel opbrekende derde rij van Hilversum wist haar snelheid niet te benutten. Uiteindelijk wisten achtereenvolgens Manon en Laura de score op 5-15 te brengen. Het was geen weer voor conversies. Die werden dan ook door beide teams niet verzilverd. Gelukkig wist de scheidsrechter in de tweede helft wel dat een helft 40 minuten duurt en na een aantal malen dicht bij de vierde try te zijn geweest, besloot hij met een strak fluitsignaal dat deze match ten einde was. In de kantine was het Mega Mindy masker deze week voor Cathy; die menig hoge tackel kreeg te verduren, maar zich daardoor niet liet kleineren. Op naar volgende week, wanneer we gaan knallen in Almere!

If it ain’t rugby, don’t bug me………Lady Bugs